Tuesday, 30 June 2015

အိပ္ေဆး


(၁)
အက်ဥ္းက်ေနတဲ့
အိပ္မက္ေတြက အစီအစဥ္မက်
ကေမာက္ကမနဲ
မ်က္ရည္ေတြ အခါခါစီးက်
ငိုျခင္းေတြ အသံတိတ္
ဥေပကၡာလိွဳင္းပုတ္မွဳ႕ေတြထဲ
ငါ စုန္းစုန္ျမဳတ္ေတာ့မယ္
ငါ့ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း
ငါကိုယ္တိုင္ေဖာက္ခဲ့တယ္
ငါေရးထားတဲ့
ငါ့ သမိုင္းက
ဗလာအတိျပီးတယ္

(၂)
အေကာင္းေတြလုပ္ေနတဲ့
ငါ့ကို
အဆုိးျမင္ေနေသးရင္
ဒီကမၻာမွာ ငါ ဆက္ရိွဖို႕ မလို
ငါကို မ်က္ျပင္းကတ္ေနသူေတြအတြက္
ဘာေသတမ္းစာမွ မထားခဲ့ဘူး။
ငါ ေသရင္
ငါနာက်င္ျခင္းေတြ
ငါ ႏွင့္အတူျမွဳပ္ႏွံေပးလိုက္ၾကပါ။
အဲ့ဒီ၀န္ထုတ္၀န္ပိုးနဲ႔
ဘယ္သူ႕ကိုမွ ႏွဳတ္မဆက္ခ်င္ဘူး။
လြတ္လပ္စြာ
အိပ္ေမာက်ခ်င္တယ္။

(၃)
မေန႔ကပဲ
ငါ ေဆးရံုက ဆင္းခဲ့တယ္
နတ္ဆိုးေတြ ဆူညံလြန္းလို႕
ငါ့ ကိုယ္ ငါ
အေမွာင္ခ်
အိပ္ေဆးေလးေသာက္ခဲ့တယ္။
အို႔ ဘုရားေရ႕႕
ငါ့ ရင္ဖတ္ထဲ
အိပ္ေဆးေတြ မပ်ံ႕ႏွံ႕ခင္ ငါ ႏိုးထခဲ့တယ္။
ငါ့ ကိုယ္ ငါ ေမွာင္ခ်ခဲ့ျပီးမွ
ဘာလို႕အသက္ျပန္သြင္းခ်င္ရတာလဲ
ေက်းဇူးျပဳ၍
လြပ္လပ္စြာ အိပ္ေမာက်ခြင့္ေလးေတာ့
ခြင့္ျပဳၾကပါ။

(၄)
အိပ္ေဆးေတြ ျမိဳခ်
ငါ ကိုယ္ ငါ အေမွာင္ခ်ခဲ့ျပီးေနာက္
စ်ာပနတစ္ခုလို
ျမဳပ္ႏွံခြင့္ မရတဲ့
ငါ ရွင္သန္ထေျမာက္မွဳမွာ
ဘယ္သူက ငါကို ၾကိဳဆိုမွာလဲ
ဒုတိေျမာက္ ရွင္သန္ထေျမာက္ျခင္းရဲ႕
အစြန္းတစ္ဘက္မွာ
ငါ တစ္ေယာက္တည္း
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ငိုခဲ့ရတဲ့
ေန႔ရက္ေတြ မ်ားလွျပီ

(၅)
ေမတၱာတရားေတြ
ေခါင္းပါလာတဲ့ ဘ၀မွာ
ငါ ကိုယ္ ငါ ဒဏ္ခတ္ၾကည့္တာပါ.
ေအာ္ ဆိုးလိုက္တဲ့ ဘ၀
ေသမင္းက လက္မခံေသးဘူးတဲ့
မငိုၾကနဲ႕ေလ
အဲဒီမ်က္ရည္ေတြက
ေမတၱာစစ္စစ္ျဖစ္ရဲ႕လား
မထိပ္လန္႕ၾကနဲ႔ေလ
ငါ့ ကိုယ္ ငါ လက္ေဆာင္ေပးတာ
ခါးသီးတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕
သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္
အျပိဳင္မက်ဲခ်င္လို႔ပါ
လြပ္လပ္စြာပဲ
အိပ္ေမာက်ခြင့္ျပဳပါ။

ေသျခင္းတံခါးဆိုတာ
ဘယ္သူမွ မဖြင့္လည္းပြင့္တယ္။
ငါ ကိုယ္တိုင္ဆြဲဖြင့္ထားတဲ့
တံခါးတစ္ခ်ပ္ေနာက္
အဓိပါယ္ေဖာ္ဖို႕မလို
အာဏာရွင္ေတြရဲ႕အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ
အိပ္မက္ေတြအက်ဥ္းက်ရတာ
ငါ့ စိတ္ထဲ ခါးသီးလြန္တယ္။
ငါ့ မ်က္လံုးမွာ
မ်က္ရည္ေတြခန္းေျခာက္သြားခဲ့ျပီ။
ေၾကာက္တတ္တဲ့ စိတ္ေတြ
ငါ ထားခဲ့ျပီးေနာက္
မနက္ျဖန္
လက္က်န္ရွင္တမ္းအတြက္
အိပ္ေဆးေတြရိွေသးတယ္။

ေမာင္ေ၀လြင္

၂၅.၀၂.၁၅

No comments:

Post a Comment