မ်က္စိေရွ႕ေရာက္လာတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြက
ရုပ္ရွင္ထဲကလို အေနးျပကြက္နဲ႕
နံနက္ခင္းက အသက္၀င္ေနတာမွ ဟုတ္ရဲ႕လား
ေအာ္ၾက ဟစ္ၾက သြားၾကတယ္ လာၾကတယ္
နားထဲ ေထာ္လာဂ်ီတစ္စီးခုတ္ေမာင္း၀င္သြားခဲ့သလို
အဲဒီမ်က္ႏွာေတြက ေထာင့္မက်ဳိးခဲ့ဘူး။
အဲဒီမွာ ေက်ာင္းရိွတယ္
အဲဒီမွာ ကေလးရိွတယ္
အဲဒီမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ရိွတယ္
အဲဒီမွာ လူေတြရိွတယ္
အဲဒီမွာ ငါ ရိွတယ္
အဲဒီအေနးျပကြက္ထဲက အဲဒီဇာတ္ေကာင္တခ်ဳိ႕ေပါ့။
ၿပံဳးျပရမွာ အသက္မပါသလိုနဲ႕
လမ္းဆံုတစ္ခုလံုး လမ္းဆံုးေနတယ္
ၿမိန္ေရယွက္ေရ ေခြးေျခခံုပုပုေလးေပၚထိုင္ၾက
စကားလံုႀကီးႀကီးေတြ တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ဖြာၾက
ၿပီးေတာ့လည္း လြင့္ပစ္ထားလိုက္ၾက
အသံမ်ိဳးစံုၾကားေနရတဲ့ မနက္ခင္းဟာ
အဲဒီမနက္ခင္းဟာ အသက္၀င္ေနတာ
ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။
ဆီတရြဲရြဲစကားလံုးေတြ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ခၽြဲက်ိေန
ၾကာေတာ့လည္ အဲဒီမွာ ငါမရိွသလိုနဲ႕
အိမ္ျပန္လာေတာ့ မွန္မၾကည့္ပဲ
ငါ့ စိတ္ေတြခြ်တ္ခ်ထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ေမာင္ေ၀လြင္
၂၁.၁၁.၁၅
၂၁.၁၁.၁၅
No comments:
Post a Comment