စစ္ပြဲေတြကဘယ္သူ႕အတြက္လဲ‬

ကမၻာေျမျပင္မွာ နက္ရွဳိင္းစြာအျမစ္တြယ္ေနတဲ့
အေဖရဲ႕ စိုက္ခင္းေလး
နံနက္ေနေရာင္ေၾကာင့္ ျပန္႕ကားလာတဲ့
အရြက္ႏွင့္ပင္စည္တို႕က အေဖရဲ႕အိပ္မက္
ေနေရာင္က အေဖ့ကိုေခၽြးထြက္ေစတယ္။
က်ည္ဆံေတြက အေဖ့ကိုေသြးထြက္ေစတယ္။
အေဖေဘးကင္းလံုၿခံဳစြာျပန္လာႏိုင္ပါေစ။
အေဖ့အိပ္မက္ဆုလာဘ္အသီးအႏွံကိုရိတ္သိမ္းႏိုင္ပါေစ။

စစ္ပြဲေတြၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။
ျမန္မာျပည္ႀကီးၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။
သားကိုရွင္ျပဳေပးခ်င္တဲ့အေဖ အိပ္မက္
တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာတဲ့ စစ္ေျမျပင္
ေန႕ေရာညပါ ေသနတ္သံေတြ
ဗံုးက်သံေတြ ၾကားေနရၿပီ။
ရြာလမ္းေလးလည္း တိတ္ဆိတ္
မီးထဲကမီးခိုး ေရပြက္ပြက္ဆူလို႕
လက္ဖက္ေျခာက္ရနံ႕ေတြလြင့္ျပန္႕ေနခဲ့။
စစ္ပြဲမ်ား စစ္သားမ်ား
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ငါ့အစ္ကုိနဲ႕
ေသဆံုးသြားတဲ့ ငါ့ အေဖကိုျပန္ေပးပါ။
ငါတုိ႕က ဝဋ္ဒုကၡကိုယူ
သူတို႕က သံယဇတကိုယူ
ဖ်က္ဆီးခံရတဲ့အိပ္မက္ သိမ္ငယ္စိတ္ႏွင့္
ယာတဲ့ကေလးလည္း မီးေလာက္လွ်က္ရိွၿပီ။
စစ္ပြဲက ဘယ္သူအတြက္လဲ။
ေျပာပါ စစ္ပြဲက ဘယ္သူအတြက္လဲ။
စစ္ပြဲက အသက္ႏွင့္ဖန္တီး
ႏွစ္အၾကာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေတြၾကား
ေနရာအမ်ားစုက မီးေလာင္ျပင္
ေၾကာက္လန္႕မႈက အရိုးစြဲ
ေနာက္တစ္ဖန္သတိေပးဖို႕မလိုအပ္
ျဖစ္ခြင့္မရတဲ့ အေဖ့ဆႏၷေတြက
အေဖ့နဲ႕အတူပါသြားခဲ့ၿပီ။
ငါ့ အေဖျပန္ေပးပါ။
စစ္ပြဲေတြက ဘယ္သူအတြက္လဲ။
ေျပာပါ စစ္ပြဲက ဘယ္သူအတြက္လဲ။
အဆံုးမသတ္ေသးတဲ့ စစ္ပြဲေတြက
မိသားစုေတြအစားျပန္မရေတာ့ဘူး။
စစ္ပြဲေတြအဆံုးသတ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ ရွင္သန္ခြင့္ေပး။
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း အိပ္မက္ဆိုးေတြေအာင္ႏိုင္ခဲ့ရျပန္ေပါ့။
ရင္၀မွာက်ည္ဆံတန္းလန္းနဲ႕
လူတိုင္းကိုအမိဖမ္းဖို႕
ႏိုင္ငံေတာ္အလံေအာက္မွာ
ဒုကၡေတြထုတ္လုပ္ေနၾက
ဒုကၡ၌နစ္ျမဳပ္ေနစဥ္ မုန္းတီးမႈတက္တူးကိုထိုးၾက။
ဖ်က္ဆီးခံရတဲ့အိပ္မက္ေတြက လယ္ကြင္းေပၚမွာ
လက္ခ်ည္ျပန္္သြားခဲ့ရတဲ့ လူ႕ဘ၀မွာ
ေလာဘကထြန္းကား ေဒါသေတြခ်က္လုပ္
ေသးငယ္တဲ့အိပ္မက္ေတြမက္ရင္း
ကတိသစၥာဆိုတာ ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါပဲ။
လယ္တဲေစာင့္အိမ္ကေလးရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ျမစ္ဖ်ားမွာေပါ့
တေငြ႕ေငြေလာင္ၿမိဳက္လွ်က္ ႏိုင္ငံရဲ႕ကတိေတြခမ္းေျခာက္ေနတယ္။

‪ေမာင္ေ၀လြင္
၂၁.၀၇.၁၅
၀၇း၃၄