ညက နက္ေနၿပီ
ကဗ်ာ၀ိဥာဥ္ေလး
လိုက္လိုက္ဖမ္းရတာ
ေတာက္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္နဲ႕
ဆြဲဆြဲငင္ငင္ အေမွာင္ထုၾကားမွာ
ဗလာစာရြက္က သူ႕အတိုင္း
စြတ္စြတ္ျဖဴလွ်က္
ကဗ်ာရည္က တစ္စက္မွ
ထြက္မက်လာဘူး။
အသားမာတက္ေနတဲ့
ကၽြန္ေတာ္လက္ေခ်ာင္းက
ကၽြန္ေတာ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကို
ရယ္စားတယ္။
တကယ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္က
ကဗ်ာဆရာသိပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ေကာင္
မက္မက္ေမာေမာ ျဖစ္ခ်င္လြန္းလို႕
လက္ထိုးၿပီးအန္ပစ္လိုက္တယ္။
စကားလံုးေတြက အရစ္ျပဳန္းေနတဲ့
မႈလီတစ္ေခ်ာင္းလို ထြက္က်လာတယ္။
ယခု ခင္ဗ်ားတို႕ဖတ္ေနတာ
ကၽြန္ေတာ္လက္ထိုးၿပီးအန္ထားတဲ့ကဗ်ာ
အဲဒါ ကဗ်ာပါပဲ။
အေမွာင္ထုက
လင္းၾကက္တစ္ေကာင္စ
ႏွစ္ေကာင္စေတာ့ တြန္ေနၿပီေပါ့။
ေမာင္ေ၀လြင္
၀၄.၀၅.၁၅
၀၃:၀၀ am
ကၽြန္ေတာ္လက္ေခ်ာင္းက
ကၽြန္ေတာ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကို
ရယ္စားတယ္။
တကယ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္က
ကဗ်ာဆရာသိပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ေကာင္
မက္မက္ေမာေမာ ျဖစ္ခ်င္လြန္းလို႕
လက္ထိုးၿပီးအန္ပစ္လိုက္တယ္။
စကားလံုးေတြက အရစ္ျပဳန္းေနတဲ့
မႈလီတစ္ေခ်ာင္းလို ထြက္က်လာတယ္။
ယခု ခင္ဗ်ားတို႕ဖတ္ေနတာ
ကၽြန္ေတာ္လက္ထိုးၿပီးအန္ထားတဲ့ကဗ်ာ
အဲဒါ ကဗ်ာပါပဲ။
အေမွာင္ထုက
လင္းၾကက္တစ္ေကာင္စ
ႏွစ္ေကာင္စေတာ့ တြန္ေနၿပီေပါ့။
ေမာင္ေ၀လြင္
၀၄.၀၅.၁၅
၀၃:၀၀ am
No comments:
Post a Comment